Uncertain times

Het is onvoorstelbaar dat we in 2007 beland zijn. Als het resultaat van een op hol geslagen teletijdmachine die zoveel jaren oversloeg om ons in het heden te katapulteren. Een heden dat nog maar net ontdaan is van vaste waarden als Robert Long (in volle puberperiode confronteerde ik mijn ouders met de idealen uit 'het leven was lijden') of Saddam Hoessein (wiens eerste golfoorlog mijn eerste bewustwording van wereldpolitiek was).
Het aftellen is nu begonnen. Niet de afgelopen nacht, toen ik diep in de hoek van een lederen zetel zat weggedoken, omgeven door vrienden die het jaarlijkse aftellen van 10 naar 1 pleegden, helaas meteen gevolgd door Milk Inc. op de televisiezender die stond te spelen.
Voor mij is het aftellen begonnen tot binnen een kleine 9 maand. Wanneer een decennium voorbij zal zijn. Twee decennia, eigenlijk...
Ik zal niet degene zijn die zal beweren mij nog veel te herinneren van 20 jaar geleden. Ik geloof ook niet dat ik toendertijd in staat was een besef van 9 maand te hebben. Maar wel leefde ik op in de alom gekoesterde verwachting de leeftijd van de volle 10 jaar te bereiken. Waarop je een grote jongen werd.
Tien jaar later begon ik aan mijn eerste licentie. Een overgang van 9 naar 0 zonder veel pijn werd dat, denk ik...
Maar nu zijn we beland, ergens wat ver, ver, ver van mij af lag.